Archive for the ‘Seppel’s Tour Blog’ Category

Tweede rustdag en alweer korte haren…

maandag, juli 18th, 2011

Voor de tweede en laatste rustdag in de 98ste Tour de France, moesten wij eerst de 15de etappe afleggen. Dankzij de sterke wind regende het niet, maar daarvoor in de plaats was het een nerveuze etappe. Na enkele kilometers waren er reeds 5 rijders ontsnapt en was het voor de andere rijders al snel duidelijk dat dit een sprint etappe zou worden. Marc Cavendisch wint zijn 4de etappe in deze Tour en bouwt zodoende zijn voorsprong in de strijd om de groene trui uit..

De wind kwam zo sterk van links achter, dat het rennersveld de gehele dag zeer nerveus was. De sprinter teams wilden hun sprinters van voren houden, de klassementsrijders net zo en uiteindelijk wilde iedereen vooraan rijden. De angst om uit de beruchte windkant te vliegen deed de rest. Het was een onaangename etappe, veel dorpsdoorkomsten en een constante richtingwisseling ervoor of erna. Als je dan een keer iets verder achter in het veld reed, kon je na het uitrijden van een dorp soms 500 meter vooruit kijken en zag je de kop van het peloton en daarachter een lange ketting van renners. Je wist dan precies waar je uit je zadel diende te komen om een sprint aan te zetten. Deze trekharmonica methode maakt je op den duur echt murw.

Na de etappe zaten we vier uur in de bus om in het hotel te komen. We wilden allen geen massage en hebben pas op kwart voor tien ons avondmaal genuttigd. Moe naar bed en ik heb als een roos geslapen.

Ontspannen begon de tweede en laatste rustdag. ietwat langer in bed gelegen, geen kleding hoeven inpakken, niet aan een start verschijnen, lekker ontspannen. Samen zijn we toen een uur gaan fietsen en hebben ons na de trainingssessie een koud drankje gegund.

no images were found

De eerste meters ben ik op de motor van een fotograaf gereden, welke ik reeds enige tijd ken en op welke motor ik reeds afgelopen jaar op de “Champs-Élysées” gereden heb. De jongens waren in goede conditie en Jelle Vanendert is zelfs in mijn windschaduw achter mij aan gereden.

De rest van de dag gebruikten wij om ons te laten checken door de osteopaat, een uitvoerige massage te krijgen en de haren te laten knippen. Dus pure luxe! Maar ik zal daar morgen weer anders over denken. Dan komen de Alpen en de laatste Tour week zal nog zeer zwaar worden.

no images were found

Sportieve groet, Jullie Seppel

Franse Nationale Feestdag…

donderdag, juli 14th, 2011

Op 14 Juli vieren de Fransen hun Nationale feestdag en deze dag betekend heel veel voor hen. Aan de start waren duizenden mensen, die “Thomas Voeckler” toe jubelden en hem samen met hem vierden. Hij is de drager van de gele trui en heeft de trui ook op de eerste zware proef verdedigd. Ik kon het in eerste instantie niet echt geloven dat er zich reeds na vier kilometer een 6 koppige kopgroep had afgezet. Want ook voor alle Franse rijders is de Nationale Feestdag iets heel belangrijks. Bij mijn eerste Tour de France duurde het meer dan een uur voordat er zich een kopgroep kon afzetten.

Over het algemeen was er bijna bij alle etappes geen grote tegenstand als er zich kopgroepen afzetten. Twee dagen had het iets langer geduurd voordat er werkelijk iemand weg kon komen. In mijn ogen ligt het eraan dat de rijders hun krachten beter willen verdelen. Er wordt niet meer als een gek aangevallen, aangezien iedereen zich 2x bedenkt, alvorens hij zijn power op straat legt. Dit veranderd ook tactische beslissingen tijdens een wedstrijd. Zo was Jens Voigt, in een gesprek met mij, er zeker van dat Thomas Voeckler niet zijn trui zou verdedigen, ik was er zeker van dat hij dit wel zou doen.

Het totale prestatie niveau in het rijdersveld is nog dichter bij elkaar gekomen. Zelfs aan de top van het rijdersveld kan men niet meer spreken van een absolute dominantie.

Een echt sterke wedstrijd heeft vandaag Jelle Vanendert voor ons gereden. Respect, dat hij tijdens zo een zware berg etappe een tweede plaat bereikte.

Ik voor mijn deel heb op de “Col du Tourmalet”ondanks de zware inspanningen genoten. In een wedstrijd met zoveel toeschouwers zal ik hem niet meer beklimmen. Ondertussen moest ik ook aan een hele goede film denken, die ik jullie wil aanbevelen. “Phantomschmerz” een zeer goed film met als thema fietsen en deze mythische berg.

Sportieve groet, jullie Seppel

Nu heeft het genoeg geregend…

woensdag, juli 13th, 2011

Van al mijn deelnames aan de “Grande Boucles” leid ik het meest in deze. Jullie mogenme allen gerust een “Mooi weer rijder” noemen, maar zo langzaam aan liggen mijn zenuwen bloot door al die regen. Naast de hectische en onrustige etappes van afgelopen week, heeft zich de zon steeds meer verstopt. Bijna dagelijks hebben we gehoopt op betere weersomstandigheden. Deels wordt onze voorraad kleding krap. broek, trui en sokken zien er na 2 “regen”etappes niet echt meer zo geweldig uit. Vooral de sokken en de broeken zijn na zulke dagen niet meer te gebruiken.

André komt echt los nu en kon gisteren de etappe winnen. Zodoende heeft hij alle critici laten zien, dat hij niet alleen kleine wedstrijden kan winnen. Met een tweede plaats vandaag, had hij bijna een tweede etappe gewonnen. Men kan dus wel zeggen dat Mark Cavendish en André Greipel de twee snelste sprinters zijn van de huidige Tour de France.

Wat snelheid betreft zullen wij vanaf morgen hele andere cijfers op onze fietscomputers zien. Want vanaf morgen gaan wij de Pyreneeën in, en dan wordt het pas echt sportief. Het zal niet de show van Cavendish en Greipel worden. Zo zullen vanaf morgen de rijders die strijden om het totaal klassement, voor het eerst hun kaarten op tafel moeten neerleggen.

En zoals elke dag hoop ik morgen weer op wat zon en dat de regen nu eindelijk eens weg blijft.

Een sportieve, doordrenkte groet, jullie Seppel

“Makkelijk” naar de gele trui…

zaterdag, juli 2nd, 2011

Kippenvel en pure emotie , was het gejubel dat wij door de radio hoorden tijdens de laatste meters in de eerste etappe. Philippe Gilbert wint soeverein de eerste etappe en dat had hij gedurende de training en de bespreking voor de etappe ook telkens al aangekondigd. Aangezien wij Engels onder elkaar spreken om met elkaar te kunnen communiceren, ontstaat er altijd de een of andere grappige situatie. Philippe bijvoorbeeld had vooraf altijd aangegeven dat het “easy” zou worden, als wij allen het zo en zo zouden uitvoeren. Uiteindelijk had hij gelijk, echter wat “easy” voor hem is, is voor de rest echter keihard werken. Maar wij lijden graag als hij “easy” de etappe kan winnen. Iedereen in het peloton wist dat men hem moest verslaan.

no images were found

Samen met mijn beide Duitse teamgenoten waren wij enorm blij met dit succes. André Greipel rijdt ja zijn eerste Tour de France, en nog voordat deze officieel van start ging was hij al gevallen. Al schertsend meende hij in de bus na de wedstrijd: ” als elke etappe zo eindigt, zijn de valpartijen wel ok”. Deze vent is echt “cool” en dat terwijl het zijn eerste Tour de France is.

Het was een zware etappe voor ons, daar geen enkel ander team ons wilde ondersteunen. Naast “Garmin-Cervelo”, hebben wij constant de gehele wedstrijd alleen gedragen. Reeds voor de start was ik mij ervan bewust, dat iedereen naar Philippe Gilbert zou gaan kijken. Allen hebben ze gezien, gelezen en enkele live ervaren, welke wedstrijden Philippe reeds dit jaar gewonnen had. Des te groter is ook het respect t.o.v. hem en ons.

Als je zulke leiders hebt, geef je alles. Zonder compromis en zonder erover na te denken, hebben wij als Team opnieuw laten zien, dat wij niet te stoppen zijn. Op die manier is fietssport en de kwelling zelfs nog leuk ook.

Dat aan het eind van de etappe nog zoveel valpartijen plaatsvonden, is heel typerend voor de 1ste etappe en een dergelijke start van de “Grand Boucles”. Jammer genoeg was Jurgen van de Walle ook hierbij betrokken, die arme vent had nog last van zijn ribben van een andere valpartij en is vandaag nogmaals gevallen. Hopelijk kan hij dit goed verwerken en komt hij ondanks zijn verwondingen elke dag verder.

Jullie Seppel Lang

I.p.v. ijsjes en zwemplezier in Juli, liever met de fiets door Frankrijk…

donderdag, juni 30th, 2011

Ruw asfalt, gevaarlijke dorp doorkruisingen, lange en steile beklimmingen, hitte en regen, wind en 198 fietsprofs met slechts een visie. Tot in de haarpunten gemotiveerd zullen de deelnemers op zaterdag 02.07.2011 de Tour de France 2011 met een 191 km lange etappe openen. Het zal een geheel andere Tour worden, nerveuzer, ongecontroleerd, opwindend en zeer spannend.

Met weemoed en ietwat verdriet heb ik mijn woonplaats verlaten. Te mooi waren de laatste dagen thuis in mijn tweede woonplaats Erfurt. Diep van binnen zal ik echter altijd een echte “Sonneberger” blijven. Dit wil ik eens gezegd hebben. De gemengde gevoelens vallen als een puzzel in elkaar. Aan de ene kant weer de nieuwe lange tijd weg van mijn geliefden en aan de andere kant het ongewisse hoe ik deze zware weken doorkom. Want in tegenstelling tot vorig jaar, waar ik na de Ronde van Italië geen wedstrijd meer fietste en zodoende uitgerust aan de TDF 2010 startte, start ik nu met 8 wedstrijddagen in de benen in de grote Tour door Frankrijk.

Dan de gedachten over de toekomst, hoe gaat het met het team verder, hoe gaat het met mij verder! Met duizend vragen ben ik afgereisd en zal ze niet allen kunnen beantwoorden. Wat de toekomst betreft ben ikzelf echter meer ontspannen dan nerveus. Opgewonden wachten mijn team collega’s en ik nu op zaterdag aanstaande en daarop dat de alledaagse wedstrijddagen ons snel weer eigen worden. Reeds vandaag tijdens de training kon men zeer goed merken dat eenieder onder spanning staat. Te hoog zijn de verwachtingen aan zichzelf die men nog niet bevestigd ziet. Vooraf bevindt men zich in een situatie waarin men zich lichamelijk onbehagelijk voelt. Des te mooier als deze dagen voorbij zullen zijn. Het is niet de tijd van het grote uitrusten, niet de tijd van de totale ontspanning, maar meer een fase waarin men zijn doelen en ambities in ogenschouw neemt en zich daarop dan focust.

Ons team is goed samengesteld en alle negen renners zullen hun uiterste best doen deze Ronde van Frankrijk meer glans te geven. Want wie weet, is het misschien wel je laatste Tour de France. Ik verheug me erop wederom berichten en bijdrages te mogen schrijven. En als er zich kansen en mogelijkheden voordoen, dan zal via de Facebook site van Canyon iets geniaals op u afkomen.

Met sportieve groeten,
Jullie Seppel