Een beetje pech, maar toch veel plezier – terugblik op Rudi’s wedstrijdweekend

Hallo Canyon fans,
Er is weer veel gebeurd in een korte tijd. Scheldeprijs, Parijs-Roubaix en “Rund um Köln” stonden op de kalender..
Scheldeprijs in België is zogezegd het nationale wereldkampioenschap sprint, dat Marcel Kittel heeft gewonnen. Proficiat!
Onze sprinter Alexander Porsev behaalde een goede zevende plaats. Daar het in de laatste ronde begon te regenen, was het zeer gevaarlijk, wat dan ook kort voor de finishlijn te zien was.

De reclame op de weg werd door de regen spiegelglad en het kwam tot een valpartij, waarbij ik jammer genoeg betrokken raakte. Daar wij bij deze wedstrijd de Roubaix fietsen getest hadden, was het des te vervelender. Voor mij betekende dit, een bezoek aan het ziekenhuis; resultaat: Pols gelukkig alleen gekneusd en elleboog voorzien van hechtingen.
Als of dit nog niet genoeg was, werd ik ook nog verkouden doordat ik met de natte kleren lang in het ziekenhuis moest zitten!
Het lijkt erop of iemand niet wilde dat ik Parijs-Roubaix zou rijden!

Ik wilde echter perse starten bij de “Koningin van alle Klassiekers”. Sinds ik fiets is dit een van mijn favoriete wedstrijden. Samenvattend was het bikkelhard maar ook ontzettend leuk en ik ben binnengekomen zonder te vallen en zonder defect! Een waanzinnige fiets, mijn Canyon.
Luca Paolini werd grandioos 11de en ik eindigde als 61ste, in mijn eerste Parijs-Roubaix wedstrijd een zeer goede prestatie.

…Ding Dong… ja, hallo? Doping controle mijnheer Selig..
Ook dat hoort bij mijn prof bestaan. Bloed en urine sample moest ik weliswaar daarnet afgeven, maar toch vind ik dit goed, want alleen zo kan men proberen de sport zuiver te krijgen.
Is echter wel onaangenaam als iemand over je schouder meekijkt, als jij je plicht moet doen….. ;-)

Thema wissel. Na Parijs-Roubaix ben ik direct doorgereisd naar Keulen, om daar deel te nemen aan de Duitse Klassieker “Rund um Köln”. Zoals verwacht zou er voor mij niets spectaculairs uitkomen en zo was het ook want, 260 km (waarvan 51 km kasseien) laten nu eenmaal hun sporen achter.
Zo moest ik afhaken en wilde in de “bezemwagen” meerijden, die echter niet kwam en plotseling stond ik daar met Jan Dieteren, die de derailleur pad op een ongunstig tijdstip was afgebroken. Beiden kliedernat en nu?

Gelukkig had de brandweer in Odenthal ons hartelijk ontvangen, Dank je wel voor de koffie, vla en het eten kerels!! ;-)
s Avonds ben ik toen naar Berlijn gevlogen en ik verheug mij op mijn trainingspauze van 6 dagen, die ik Leipzig (mijn thuisfront) zal genieten.

Volgende wedstrijd is voor mij dan tijdens de GranFondo in Koblenz de Stoppomat Challenge, waar ik zal proberen Etes (Erik Zabel) beste tijd te verslaan.
Dus, misschien zien wij elkaar in Koblenz!

Groetjes uit Berlijn
Rudi

Rudi Seligs Bike

Sag uns Deine Meinung

Kommentare