The Flying Dutchman bijna onderweg naar Hawaii

De Ironman South Africa was een belangrijke wedstrijd in mijn jacht op een startbewijs voor de Ironman Hawaii, het wereld kampioenschap Ironman voor professionals. Aangezien op Hawaii alleen de 50 beste atleten van de wereld mogen deelnemen is het al een behoorlijke tour de force om er te komen. Genoeg punten halen voor de Pro Ranking is het devies.

Na mijn race in Mexico in november waar ik tweede werd, had ik een top 5 klassering voor Zuid-Afrika in gedachten. Als atleet ben je altijd op zoek naar verbeterpunten. De race in Mexico ging erg goed, toch wist ik dat er nog rek in de prestatie zat. Ik ben afgelopen winter bezig geweest met het zoeken naar meer ‘comfort’ op de fiets. 180 kilometer is een lange zit. Hoewel het natuurlijk nooit heel erg comfortabel is om zo lang in één houding te zitten (probeer maar eens 4,5 uur op een stoel te blijven zitten, dus zelfs zonder fysieke inspanning) is elke vorm van ontspanning welkom. De Canyon Speedmax rijdt een stuk minder nerveus dan mijn vorige fiets en dat scheelt in spierspanning in je bovenlichaam. Op een ritje van een half uur merk je dat niet, maar na 180km voel je alles. Om dezelfde reden reed ik met een 6cm FFWD voorwiel in plaats van de op papier snellere 9cm. Ontspanning tijdens inspanning.
Bas Diederen from Team4Talent

De afgelopen winter heb ik ook veel gewerkt aan mijn marathon. Ik voelde in de trainingen dat ik in Zuid-Afrika onder de 2:50 kon lopen. De vrijdag voor de wedstrijd ben ik het looprondje gaan verkennen. De ronde van 14km die we drie keer moesten afleggen heb ik een keer rustig gelopen. De goede loopbenen die ik thuis nog had waren er nog niet aangekomen in Zuid-Afrika. Nu heb ik heb meestal wel een paar dagen last van een lange vliegreis, je zit immers toch bijna 24 uur stil. Gelukkig was Sander mee, voor de tussentijden tijdens de wedstrijd maar natuurlijk ook om te zorgen dat alle spieren tijdens de wedstrijd 100% kunnen bewegen. De laatste paar dagen voor de wedstrijd is het altijd spannend of de trainingen van de afgelopen maanden tot hun recht gaan komen, op de dag dat het echt moet. Gelukkig was dit het geval!
Bas Diederen from Team4Talent

Het zwemmen ging goed vanaf de start, ik zwom ontspannen maar lag constant voor in de kopgroep. Ik verliet het water als 2e na een ietwat chaotische strandgang. Het fietsen begon met een goedlopende klim van 20 km, ik overleefde de klim voor in het veld en na ongeveer 40 kilometer was de uiteindelijke kopgroep gevormd. De groep bleef de rest van het fietsonderdeel bij elkaar, op een Zwitser na die met een grote voorsprong aan het lopen kon beginnen. Mijn plan was simpel: hard zwemmen, rustig blijven op de fiets, hard lopen. Ik had dus nog altijd het gevoel dat ik met lopen nog veel tijd goed kon maken. Helaas kende de Zwitser geen zwak moment en bleef hij onbereikbaar met lopen. Bij het ingaan van de laatste 10km was ik op plaats 3 in een gevecht verwikkeld geraakt met de nr. 2 en nr. 4. Ik liep in op nr. 2, terwijl nr. 4 weer dichter bij mij kwam. Ik kwam tot op 15 sec. van de tweede plaats, maar meer zat er voor mij niet in.
Erg tevreden met mijn podiumplek en nog blijer dat ik nog maar 100meter hoefde te lopen ben ik de finishstraat ingerend. Missie geslaagd, Hawaii is weer een stap dichterbij.

Sag uns Deine Meinung

Kommentare